|
Leonard Nolens (1947) debuteerde in 1969 met Orpheushanden en heeft in de jaren daarop een indrukwekkend dichterlijk oeuvre opgebouwd. De poëzie van Leonard Nolens behoort tot de meest absolutistische oeuvres in de Nederlandse literatuur. Halfweg de jaren tachtig treedt in zijn werk een versobering op. Zijn bezwerende stijl maakt plaats voor een parlando-achtige toon die niettemin de diepe gedachte niet schuwt. In 1986 publiceert Nolens De gedroomde figuur, zijn eerste bundel bij de Nederlandse uitgeverij Querido. De bundel vormt het begin van zijn grote doorbraak, een periode waarin zijn werk de ene na de andere onderscheiding te beurt valt. Zijn bundel Liefdesverklaringen werd bekroond met de Jan Campertprijs en de Belgische Driejaarlijkse Staatsprijs. In 1997 kreeg Nolens de Constantijn Huygensprijs, voor zijn gehele oeuvre, in 2008 werd hem de VSB Poëzieprijs toegekend voor zijn bundel Bres, de bundel die tien jaar lang een 'dichtbundel in wording' was, en waarvan delen in eerdere bundels verschenen. Datzelfde jaar verscheen zijn bundel Woestijnkunde.
Dichtbundels van Leonard Nolens verschenen in het Frans, Duits, Italiaans en Pools.
De pers over het werk van Leonard Nolens
‘Voor zoveel fraais ben ik van nature geneigd te applaudisseren’ - Bart Vanegeren in Humo over Derwisj
‘De volgehouden beroezende, bezwerende spreekstem, de manier waarop Nolens het particuliere verhaal van zijn afkomst weet te verbreden tot het verhaal van zijn generatie en bij uitbreiding van de hele mensheid, maken Bres tot een hoogtepunt in het oeuvre van deze belangrijke dichter.’ - De Morgen over Bres
'Wijsheid, scherp maatschappelijk inzicht, zelfkritiek en vooral, vooral, schoonheid.' – Geert van Istendael over de verzamelbundel Laat alle deuren op een kier
Programma zaterdag, om 17.00 u in Het Atelier: Dagboek van een dichter
|